donderdag 3 april 2014

All the time in the world...

Ook voor Charles Darwin, Immanuel Kant en Wolfgang Amadeus Mozart zaten er maar 24 uur in een dag. Hoe kregen zij het voor elkaar om op al die creatieve ideeën te komen? Het antwoord: ze namen voldoende tijd om te lanterfanten.


Op het blog Info we trust vind je een overzicht van de dagroutines van 16 beroemde creatieve geesten. En wat blijkt: het grootste deel van het etmaal werd besteed aan slapen, eten, wandelen, dagdromen en tijd doorbrengen in goed gezelschap.
Juist door hun hoofd leeg te maken, creeërden ze ruimte voor geniale ideeën.
Ook zat er niemand op Facebook. Nou ja, behalve Abraham Lincoln dan. Maar die had dan wel weer heel mooie citaten:


Het lijkt erop dat teveel en te hard werken niet goed is voor de creativiteit. Evenmin als je brein elk moment van de dag volproppen met informatie.

Tijdens een Oerol-vakantie op Terschelling kreeg ik ooit een goed idee:
'Eigenlijk moet je altijd leven alsof je op de camping staat.'

Het leven op camping De Kooi was namelijk zo zo simpel en aangenaam...
's Morgens relaxed (okee, soms ook wel lichtelijk vertiefd) uit je slaapzak kruipen. Buiten op je gemakkie wakker worden en naar de fluitende vogeltjes luisteren. Een croissantje eten en een bakkie koffie zetten op je éénpittertje. Zomerjurkje aan, met je blote voeten zo je laarzen in, en dan lekker op de fiets naar het strand of een concert. Zwemmen in zee, de wind in je haren, en nergens beren op de weg. Studentenprutje koken, slapen op een hard matje, een spin in je slaapzak vinden of zand tussen je tenen voelen, het maakte allemaal niks uit.

'Waarom doe ik normaal eigenlijk zo moeilijk?', dacht ik bij mezelf.

Toen ik terug was, heb ik het vakantiegevoel nog weken weten vast te houden. Ik was veel buiten,  kookte simpele doch voedzame maaltijden, ging 's morgens voor het werk baantjes trekken, en speelde toerist in mijn eigen stad. Ik maakte veel foto's en ontdekte de schoonheid in alledaagse dingen.


Zelfs als ik naar mijn werk ging, deed ik in gedachten alsof het een toeristische attractie was. ('Wat lief, ik krijg zomaar gratis koffie! Ach, ik ben hier nou toch, laat ik die mensen maar even helpen...')

Nou scheelt het dat mijn werk voor een groot deel buiten plaats vindt. Onze straatjes lenen zich ook goed voor het verlengen van het vakantiegevoel. Zeker in de zomer, als we buiten aan de picknicktafels ontbijten.

Maar toch... het gevoel van 'te weinig tijd hebben' zit volgens mij voor het grootste deel in je hoofd. We hebben meer vrije tijd dan ooit, maar het lijkt wel of er geen seconde meer in pure ledigheid mag worden doorgebracht. Elk vrij moment moet worden opgevuld met indrukken en (vaak digitale) informatie.

Ook bij mij kwamen de stress en 'het moeten' al snel weer terug. Daar speelde het slechter wordende weer uiteraard een rol bij (het is een cliché, maar heus niet voor niks dat Surinamers en Jamaicanen veel vrolijker zijn), en ik kan de gejaagde maatschappij ook altijd nog de schuld geven, maar het lag ook voor een groot deel aan mijzelf. Blijkbaar vond ik het nodig om avond na avond wezenloos voor de tv of op blogspot of facebook rond te hangen. En daardoor had ik al snel weer het gevoel chronisch tijd tekort te komen.

'Alle tijd die je niet met je hart waarneemt, is verloren tijd'
 Meester Hora in: Momo en de Tijdspaarders, door Michael Ende


Vandaar dat ik sindsdien regelmatig  wat lanterfantertijd inlas, om mezelf eraan te herinneren waar het ook alweer om gaat. Niet omdat ik denk daardoor ooit zo geniaal te worden als Darwin, Mozart of Kant. Maar gewoon omdat ik het dan veel beter naar mijn zin heb, en leuker gezelschap ben voor de mensen om me heen.






Tot over een paar weken!

Zie ook de filmpjes: Tegenlicht: De herovering van het nu  en  About time: 21 hours