donderdag 31 oktober 2013

De geschenken van oktober

Morgen is het zover, dan begint eindelijk de Geefmaand! Maar geïnspireerd door eerder genoemde boeken begon ik in oktober alvast wat bewuster dingen en daden weg- en door te geven. Gewoon omdat ik daar zelf zo blij van word. (Wat natuurlijk weer een egoistische reden is; niets menselijks is mij vreemd :-))

Zo bracht ik begin deze maand een potje door de schooltuinkinderen gefabriceerde goudsbloemzalf mee voor Anne, die (ik blogde hier al eerder over) blootsvoets door het land rent om afval te rapen, en toevállig net zere voeten had... Kwam ik even mooi op tijd met m'n zalfje... (achteraf een wonder dat ze niet doodsbang was, ik zie eruit als een psychopaat als ik probeer liefdadig te doen)


Verder heb ik o.a. mijn oude bed weggegeven via gratisaftehalen.nl, diverse boeken weg- en doorgegeven, verrassingspakketjes verstuurd, actief gezocht naar iemand die de das van een voorbijganger met stropdas-stress kon strikken,

We vonden een aardige meneer die wel genegen was het even te demonstreren...

... zelfgebakken appeltaart en ingemaakte tomaten weggegeven, op meneer Fluitekruid's huis gepast, zijn afwas gedaan, me opgegeven voor vrijwilligerswerk, een groenteboer geholpen zijn rek met sinaasappelen naar buiten te rijden, een straatkrantverkoper een krentenbol gegeven, een collega op een tosti getrakteerd, een andere collega geholpen met een les en weer een andere collega de helft van mijn eierkoek gegeven (wat relatief weinig lijkt, maar ik had toevallig net wel heel erge honger...)

O ja, en een problemenrubriek begonnen die nog bijna niemand is opgevallen, behalve Anoniempje (rechterbovenhoek). Het was een beginnetje, maar vanaf morgen ga ik echt los. Dus kom maar op met die problemen!

Behalve alvast oefenen voor de Geefmaand was er natuurlijk nog het Niet-Winkelen. Wie niet winkelt heeft tijd, en als het meezit ook nog een klein beetje geld over. Dus ben ik de afgelopen weken allerlei leuke dingen gaan doen die niets met shoppen te maken hadden. Dat waren dan weer de cadeautjes voor Firma Fluitekruid zelf.

Zo ben ik gaan varen in een drijvende hot tub, samen met de buuf en nog een paar andere mensen. Echt cool! (Dit zijn wij trouwens niet, hoor, wij zijn meer van middelbare leeftijd)


Nou vooruit, hier zijn we dan:


Ja ach, wat kan mij het eigenlijk bommen, we staan toch al op menige Facebook-pagina, want onderweg stonden mensen vanaf bruggen en terrassen te zwaaien en foto's te maken. Wij zwaaiden vriendelijk terug, riepen 'Joehoe!', en deden alsof we beroemd waren.

Er kwam deze maand werkelijk geen eind aan alle spannende en doldrieste gebeurtenissen. Was ik bijvoorbeeld nét therapeutisch een hoesje aan het haken voor mijn mobiel, bleek mijn wol bijna op. (Nee toch! Ja, echt!) Aangezien ik geen wol kon kopen deze maand, besloot ik dan maar heel zweverig en new age dingen te gaan denken als (denk hier even een holle, mysterieuze stem bij): 'De wol komt vanzelf naar me toe.' Flauwekul natuurlijk, want in arme landen denken ze de hele dag aan een kommetje rijst, en toch komt dat niet naar ze toe.

Maar goed, hoewel het flauwekul is, het gebeurde toch: ik won een breiwerk op de Gevonden Voorwerpen Bingo, tijdens een vrijwilligersuitstapje van Bosjuweel in Nijmegen. Waarmee maar weer bewezen is dat God's wegen niet alleen ondoorgrondelijk, maar ook nog eens hartstikke onrechtvaardig zijn. Niet voor kommetjes rijst zorgen, maar wel voor breiwerken! (Nou moet ik wel toegeven dat ik vals speelde tijdens de bingo, maar dat MOEST van de valse nicht die de Gevonden Voorwerpen Bingo leidde; vals spelen was zelfs één van de belangrijkste regels. Tevens de enige regel, eigenlijk.)


Yes! Ik kon verder met mijn haakwerk...Wat ben ik blij met het hoesje voor mijn mobiele telefoon. Het is het eerste haakwerk in mijn leven wat ik echt helemaal afgemaakt heb. Ik heb echt een Ding gehaakt! Een zeer Nuttig en Bruikbaar Ding zelfs, kijk maar:


Jahaa, daar val je wel even steil van achterover hè?

Alle vrijwilligers kregen trouwens ook nog een pakje appelsap mee voor onderweg (ja jongens, ik had jullie al gewaarschuwd dat het spannend was deze maand).

In de trein naar Rotterdam hoorde ik een mevrouw achter me verzuchten. 'Ik heb zo'n dorst... Had ik maar wat te drinken. Echt, ik ben gewoon uitgedroogd.' Het klonk echt heel zielig.

Maar wacht even, dit was weer een Geefmomentje. Ik kwam meteen met mijn pakje appelsap: 'Tadáá!' De mevrouw helemaal blij en ontroerd. 'Goh, dankjewel, wat aardig, dat maak je ook niet vaak mee', zei ze, en begon er meteen tevreden aan te lurken. Gek, maar ik vond het zó fijn dat die mevrouw geen dorst meer had. Zoiets kan je hele dag goed maken, voor zover die dat nog niet was.

Verder heb ik mijn eerste boodschappen opgehaald bij Rechtstreex. Fijn om te weten dat mijn kaas van boerderij Booij uit Streefkerk komt, mijn appelsap van fruitteler Smorenburg uit Woerden, en mijn raapstelen en prei van Uit je eigen Stad uit Rotje zelf. En dat zij er ook nog allemaal een eerlijke prijs voor krijgen.


Ik vind Rechtstreex zo'n sympathiek concept dat ik overweeg om zelf ook samen met mijn buren een distributiepunt te starten. Een mini-streekproductenwinkeltje runnen in je eigen wijk, hoe gaaf is dat?

Waarover later meer.

O ja: en ook in oktober waren er nog lekker veel gratis bloemen:


Dus dat was feestelijk thuiskomen voor meneer F.


Okee, ik heb hem best wel een klein beetje gemist...

dinsdag 29 oktober 2013

Inspiratie voor Geefmaand November

Ter inspiratie voor Geefmaand November heb ik deze maand alvast drie boeken gelezen over het ritueel van het geven. Over 'Join Me'  van Danny Wallace blogde ik vorige week al. Dit waren de andere twee: 

29 Gifts - door Cami Walker
Op 35-jarige leeftijd worstelt Cami Walker met multiple sclerose. Op zoek naar een remedie tegen haar depressie na een ziekenhuisopname ontvangt ze een ongebruikelijk recept van een Afrikaanse medicijnvrouw: geef gedurende een periode van 29 dagen elke dag onvoorwaardelijk aan anderen. Walker is sceptisch, maar omdat ze verder alles al geprobeerd heeft, gaat ze de uitdaging aan. Veel van haar geschenken zijn bescheiden (een telefoontje, wisselgeld, een zakdoekje), maar alleen de daad van het geven werkt al transformerend...


Ik was eerlijk gezegd een beetje bang dat het zo'n orenmaffiaboek ging worden, in de trant van 'iedereen kan zichzelf genezen, als je maar positief blijft'. Van dat genre krijg ik jeuk op de meest intieme plaatsen, maar zo'n verhaal is het gelukkig niet geworden.
Walker is oprecht, niet hysterisch-positief,  maar beschrijft ook de zwarte momenten waarop ze het echt niet meer ziet zitten. Ze beweert geen enkel moment dat ze 'genezen' is van haar ziekte en gelooft ook niet dat ze dat ooit zal doen. Wel heeft ze anders met haar ziekte leren omgaan, al lukt dat de ene dag beter dan de andere.
Vooral wat ze zegt over 'leven vanuit overvloed, in plaats vanuit schaarste' maakte op mij veel indruk. Ze schrijft:  'Als je elke dag bewust geeft, komt de focus  te liggen op wat je te bieden hebt, in plaats van wat er aan je mankeert, of wat er om je heen ontbreekt, of waar je op gehoopt had. Daardoor opent je hart zich, en voel je je vrijer en vreugdevoller.'
Dankzij dit warme, inspirerende boek ben ik extra gemotiveerd om mee te doen aan Geefmaand November.

 
Random Acts Of Kindness (RAOK) - door Danny Wallace
Dit miniboekje heeft niet echt een verhaal, maar is meer een verzameling ideeën over hoe je wildvreemden kunt verrassen met vriendelijke, soms ook gekke acties, zoals The Karma Army dat (inmiddels al tien jaar!) doet. Het gaat hier om een wereldwijd netwerk van 'goeddoeners' die door Wallace bij elkaar zijn gebracht, nadat hij voor de grap een advertentie in de krant had gezet met alleen de oproep ' Join Me'. Het idee voor de Karma Army ontstond vervolgens uit pure paniek, omdat zijn  joinees  na een tijdje wel eens wilden weten wat nou eigenlijk het doel van Join Me was.
'Ik had net zo goed kunnen verzinnen dat we met een paar honderd man banken zouden gaan beroven, dat had me achteraf ook best gaaf geleken', geeft hij eerlijk toe. Maar toen het idee er eenmaal was, begon hij er zelf ook steeds meer in te geloven, en veranderde ook zijn kijk op het leven.



In ' Random Acts of Kindness', het vervolg op 'Join Me', geeft hij 365 voorbeelden ter inspiratie, bijvoorbeeld:
- Leer politie-agenten touwtje springen
- Geef de pizza-bezorger een stuk pizza
- Sponsor met de hele familie een stom dier in de dierentuin. Apen krijgen al het geld al, steun liever de plompe lori!
- Help mensen hun kinderwagen in de bus te tillen. Zorg wel dat je zeker weet dat het hun kinderwagen is. ('For God's Sake, DON'T help people stealing prams!' )

Echt hilarisch is het verhaal van een groep jongens uit Birmingham, die besloten om al hun RAOK-acties gedurende een langere periode te richten op dezelfde persoon. Ze genoten van de stomme verbazing van hun vriend toen hij via de post een bon had ontvangen voor een gratis maaltijd in het buurtrestaurant, zomaar gratis bier kreeg in de pub (de barman zat ook in het complot) en voor zijn deur een berg gratis kattenvoer vond, als traktatie voor zijn (overigens afschuwelijk lelijke) kat. 'We zorgen nu nog steeds elke maand voor een geluksmomentje voor hem', gniffelen de jongens, 'En hij weet nog steeds niet wie het doet!'


De intelligente humor en zelfspot van Wallace maken de boodschap luchtiger dan in '29 Gifts'.
Af en toe is hij zelfs vals ('Complimenteer een lesbisch stel met hun kapsels'), maar dat zwarte randje maakte het voor mij juist wat makkelijker te verteren. Zo van: 'O gelukkig, je kunt ook aardig zijn voor een ander zonder meteen een doetje te worden. En het mag ook nog gewoon grappig zijn.' 
 


 
Je snapt, het verhaal van een ernstig zieke vrouw die door elke dag iets te geven haar levenslust weer terugkrijgt, is wat serieuzer, 'spiritueler' en misschien hier en daar ook wel wat zoetsappiger dan dat van een gekke Brit die komedies schrijft voor de BBC en een voorliefde heeft voor rare, ludieke plannetjes. Toch gaan beide verhalen over precies hetzelfde. Als je elke dag (of week) iets aan een ander geeft, ga je bewuste verbindingen aan met andere mensen. En daardoor gebeuren er allerlei mooie, leuke, interessante en hartverwarmende dingen...

woensdag 23 oktober 2013

Join Me

Door diverse oorzaken (ik 'mag' geen nieuwe spullen kopen, Meneer Fluitekruid fietst al bijna een maand door China, etc. ) heb ik deze maand lekker veel tijd om te lezen. Zo ben ik al dagenlang in de ban van het werkelijk briljant geschreven 'Join me' van Danny Wallace. Het verhaal:

Het is 2002. Danny Wallace, 25 jaar, verveelt zich rot. Tijd voor weer een leuk 'jongetjesproject' waar zijn vriendin altijd zo'n hekel aan heeft: voor de grap zet hij een advertentie in de krant, met alleen het simpele zinnetje 'Join Me'. Geen uitleg, alleen het verzoek om een pasfoto op te sturen als 'bewijs' dat je serieus mee wilt doen. Wat dat dan precies is, waaraan je gaat meedoen, staat er niet bij.

Binnen een maand ontvangt hij brieven en e-mails van wildvreemde mensen uit het hele land. Ze willen allemaal 'meedoen', maar niemand weet waaraan. Danny zelf al helemaal niet! Voordat hij het weet wordt hij uitgeroepen tot 'De Leider'. Iedereen kijkt vol verwachting uit naar het moment dat hij gaat onthullen wat het doel van Join Me is.

Op uiterst humoristische wijze beschrijft Wallace hoe hij de tijd rekt met mysterieus-doenerij, zijn volgelingen bezighoudt door ze stickers en flyers te sturen ('Spread the word of Join Me!'), en ondertussen het project ook nog krampachtig verborgen probeert te houden voor zijn vriendin.
 
Zelfs als hij al 200 leden heeft, waarvan sommige toch wel ongeduldig beginnen te worden, heeft hij nog geen flauw idee welke kant hij op wil. Door op reis te gaan en zijn joinees in levende lijve te ontmoeten (waaronder een Schotse heavy metal-priester en een filosofische muzikant genaamd Spacetoad) komt hij op ideeën en begint Het Plan zich te ontvouwen...

Als je weet dat dit boek de voorloper is van 'Random Acts of Kindness', snap je al zo'n beetje welke kant het uitgaat. Beide boeken (het vervolg is eigenlijk meer een boekje) zijn van het soort waarbij je tijdens het lezen hardop moet lachen. Ik tenminste wel!
Verder ga ik er nog niet teveel over vertellen (als je er nu meteen al meer over wilt weten, moet je maar even googelen), want ik ga het - heel Wallaciaans - lekker nog een weekje mysterieus houden...
 
Aan het begin van Geefmaand November kom ik hier nog op terug. 'Heb Geduld, O Volgelingen!' 

vrijdag 4 oktober 2013

De Winkelloze Week van Fluitekruid

Strikt genomen was deze week pas winkelloos vanaf dinsdag 1 oktober, maar ´De Bijna Winkelloze Week van Fluitekruid´ bekt gewoon wat minder lekker :-)
 
Deze Week zag ik...
 
...in ieder geval weinig winkels van de binnenkant,
De Buy Nothing New Maand is begonnen, en ik heb de uitdaging aangenomen om de hele maand oktober geen nieuwe spullen te kopen. Wel worden we deze maand uitgedaagd om meer te kringloopshoppen, te ruilen, te lenen, te geven, te repareren, zelf te maken en te delen.
Mijn eten (ik heb de uitdaging iets uitgebreid , want het ging eigenlijk alleen om nieuwe spullen) wil ik zoveel mogelijk zelf verzamelen, ruilen met de buurvrouw of kopen bij kleine lokale ondernemers (kleine winkels, de markt, direct bij de boer, etc.). Maar sinds dinsdag ben ik eigenlijk nog geen enkele winkel binnen geweest, zelfs geen kleine. Dit is allemaal wildpluk, of van de markt:
 

  
Supermarkten gaan me steeds meer tegenstaan, met hun kiloknallers, in plastic verpakte troep, misleidende informatie en schreeuwerige (prijzen-)oorlogskleuren... 
  

Als het even kan, mijd ik ze. Ben ook maar eens begonnen met het leeg eten van mijn keukenkastjes. Genoeg om de maand door te komen, lijkt me...
 


Maar ja, dan kan je weer op vrijdagavond met twee gezellige dames een hapje eten in de De Magnetronbar te Rotterdam, en daar zeg ik dan natuurlijk ook weer geen nee tegen. Het is trouwens een wijkrestaurant in de Agniesebuurt, en valt dus onder 'lokale ondernemers'. :-) Low budget, lekker, biologisch, en ook nog eens (ach, vooruit, waarom ook niet) hartstikke trendy. Want waar krijg je nou een Barbie-paard genaamd Bonfire op tafel in plaats van een tafelnummer, of raak je verdwaald in een kunstwerk als je de wc zoekt? Je snapt, daarna is je leven nooit meer hetzelfde...

... maar wel allerlei mooie dingen die niks kosten,
Zo mochten we al de hele week genieten van een stralende Indian Summer!


 
En een vriendin trakteerde me op de bioscoop, nog voor mijn verjaardag (ik had namelijk aan een aantal mensen gevraagd of ze me geen spullen wilden geven, maar ervaringen).
We gingen naar Blue Jasmine, een film die mooi past bij het thema van deze maand:
een vrouw is met een steenrijke man getrouwd en leidt een luxe bestaan, maar raakt alles kwijt als haar man in de gevangenis komt wegens oplichterij. Ze moet weer onderaan beginnen, maar haar rancune, zelfmedelijden en snobisme staan haar daarbij in de weg. Meesterlijk gespeeld door Cate Blanchett.



Ook de bloemetjes die ik voor mijn ouders meebracht - ter gelegenheid van hun trouwdag - waren gratis. Zelf geplukte boeketten vind ik meestal VEEL mooier dan die keurige trutboeketten van de bloemist!
 
En dan hadden we nog het bezoek van Anne aan de woongroep van De Verdubbeldame.
Anne deed verslag van haar ervaringen als
blootvoets door Nederland rennende afvalraapster. Tijdens deze inspirerende avond leerde ik allemaal leuke nieuwe mensen kennen, kreeg lekkere bakkies koffie, en mocht ook nog een boek meenemen uit de weggeef-bibliotheek (Eten, bidden en beminnen, van Elisabeth Gilbert). Alles gratis ende voor nop!

NB: Anne en De Verdubbeldame waren trouwens ook die gezellige dames waarmee ik in de Magnetronbar heb gegeten, wat dan weer niet gratis was, maar dat mocht de pret niet drukken.


... en nog steeds bergen ongebruikte spullen in mijn huis, die weg kunnen.


Heb de afgelopen maanden al heel veel spullen aan mijn buren gegeven of naar de ruilwinkel gebracht, dus het begin is er. Deze maand komen er in ieder geval geen nieuwe spullen meer bij.

Nou ja... ik kon het niet laten om deze drie boeken aan te schaffen (okee, betrapt, ik heb wel een webwinkel van binnen bekeken!), maar die waren allemaal tweedehands, en ik ga ze doorgeven aan anderen, dus voorlopig hou ik me nog netjes aan de regels:




Ik ga ze nog bespreken, maar moet ze eerst nog even lezen. In '29' gifts ben ik al bezig, om me voor te bereiden op Geefmaand November.

TO BE CONTINUED

 
 (Voor meer DWZI-ers klik hier)