donderdag 21 juni 2012

Flierefluiten voor gevorderden





Leestip: 'Leve de vrijheid' van Tom Hodgkinson, een man die lanterfanten en zo min mogelijk consumeren tot zijn ultieme levensdoelen heeft gemaakt. Hij schrijft alleen in de ochtenduren (o.a. voor zijn krant en site, The Idler oftewel 'de Lanterfanter'), en besteedt de rest van de dag aan luieren, ukulele spelen, wandelen en tuinieren. Gaandeweg blijkt dat hij het nog best druk heeft, want hij wil zoveel mogelijk zelfvoorzienend leven. Maar daar geniet hij meer van dan van werken voor geld. Zie hier zijn Manifest (klik erop als je het beeld wilt vergroten):






maandag 18 juni 2012

ZERO PLASTIC WEEK




Als er iets is waar ik van baal, is het wel mijn wekelijkse afvalberg, waarvan het grootste deel uit plastic verpakking bestaat. Wat is het nut? Je haalt het er thuis meteen vanaf en gooit het weg. Wat een verspilling. Verder is het rampzalig voor het milieu, en ook nog eens gewoon lelijk! De enige reden dat ik de plastic verpakkingen nog niet helemaal heb afgezworen, is dat er volgens mij  geen ontkomen aan is. Toch liep ik al een tijdje rond met de gedachte om het gewoon eens te proberen. En laat het nou afgelopen week  Zero Plastic Week  zijn! Een ludiek initiatief waarbij mensen werden opgeroepen om eens de hele week niets te kopen dat van plastic is gemaakt, of in plastic verpakt is.

 

Maandag

Mooi, nu heb ik dus een extra argument om die troep te weigeren '(Sorry hoor, maar weet u dan niet dat het Zero Plastic Week is?') Laat ik maar eens beginnen in de supermarkt. Gewoon om veldwerk te verrichten, eens kijken wat ze daar hebben zonder plastic verpakking. Tijdens mijn verkenningstocht is het antwoord al snel duidelijk: BIJNA NIKS! Als ik om me heen kijk, word ik me er pas van bewust hoe belachelijk veel producten in plastic zijn verpakt. WC-papier, thee, paprika’s, pizza’s, brood, ontbijtkoek, kiwi’s, afbakstokbrood, maandverband, spaghetti, koekjes, kaas, kip, gehakt, roomijs, afwasmiddel, snoep, maiskolven… van alle kanten grijnst het plastic je tegemoet.

Het experiment gaat beginnen. Gewoon eens kijken hoe ver ik kom. Spullen in blik of folie neem ik ook niet, want dan heb ik nog steeds een berg afval. Ik kom er al snel achter dat dit een heel goede manier is om te consuminderen! Je loopt van schap naar schap en denkt alleen maar: ‘Dat koop ik niet, dat koop ik niet en dát ook niet…’ Hele afdelingen kan je overslaan. Eigenlijk ben je heel snel klaar met winkelen en je geeft bijna niks uit. Maar ja, van de honger omkomen wil je ook niet.

Even later kom ik thuis met een zak meel, een pot augurken, een tros bananen, een prei  en 6 beugelflesjes bier. Nou niet direct iets om een vreugdedansje mee te maken…
Maar van een restje stamppot, de prei en wat bladerdeeg maak ik een hartige taart. Van de sla, andijvie en tuinkruiden die ik  zelf in mijn straat kweek, maak ik een salade. Met stukjes augurk en rode ui erdoor. Biertje erbij, bananenpannenkoekje toe, wordt het toch nog een feestje! 
Net als ik besluit alsnog dat vreugdedansje te maken, bedenk ik dat ik helemaal geen brood in huis heb voor de volgende dag. De supermarkt is nog wel open, maar de papieren broodzakken hebben daar plastic vensters, dus ( ja, ik pak het heel rabiaat aan) ‘mag’ het niet. Er zit maar één ding op: morgenochtend zelf brood bakken, anders heb ik geen ontbijt en lunch. Nou heb ik wel vaker brood gebakken en met mijn broden kan je doorgaans  iemand de hersens inslaan, maar ja, dat is altijd nog beter dan helemaal geen brood, niet waar?
 


Dinsdag
Vanmorgen vroeg heb ik deeg gemaakt (meel, bakpoeder, zout en water, meer heb je niet nodig), verse broodjes gebakken  en in mijn broodtrommeltje gestopt. Ze vielen best mee!
Vanmiddag kwam ik langs de boerenmarkt, waar ik een stuk  manchegokaas (zonder plastic laag, aan de buitenkant zat rozemarijn) kocht. Dat liet ik in mijn - inmiddels lege- broodtrommeltje doen. Op de boerenmarkt verkopen ze ook (zowaar!) melk in flessen.
Net was ik wat aan het surfen op consumindersites. Daar kwam ik een
filmpje
tegen van de Johnson Family in Californië. Deze familie voert een ‘100% Zero-Waste’- huishouden. Ze weren niet alleen plastic uit hun huis en afvalbak, maar gebruiken HELEMAAL geen verpakkingsmateriaal meer.
(Het steriele huis en de zelfingenomen muilen moet je even wegdenken. En volgens mij hebben die man en die kinderen helemaal niets te vertellen thuis, maar dat is weer een ander verhaal.
Het gaat om het idee!)

Woensdag
Haha, ik heb bij de bakker gewoon gezegd: ‘Geef dat brood maar hier, ik heb nog wel een zakkie.’ En het toen - á lá The Johnsons Family -  in een STOFFEN zak gedaan.
















Ik voel me een enorme freak, maar goed. Blunder van de dag: bij de avondwinkel besloot ik heel impulsief dat ik trek had in chips, en gooide een kokertje Pringles in mijn mandje. Thuisgekomen dacht ik ‘Shit! Wat stom! Een plastic dekseltje!’ Als je even niet oplet, zit je zo weer in je oude patroon. Daaraan zie je maar hoe ingesleten die plasticconsumptie is.


Donderdag
Heb geprobeerd zelf kaas te maken! Helaas wilde de melk niet stremmen. Ik had stremsel meegenomen van het natuureducatief centrum waar ik werk, maar had er blijkbaar niet genoeg in gedaan. Ga het nog wel een keer opnieuw proberen. De biologische slager deed braaf het gehakt en de rauwe ham in afbreekbare maiszakjes die ik had bewaard van de biologische supermarkt, maar die sealde ze wel met plastic tape... Tot mijn grote vreugde heb ik de ‘bulkafdeling’ van de biologische supermarkt ontdekt, helemaal achterin, in een gedeelte waar ik nooit kwam. Je kunt er pasta, rijst, graan, noten en peulvruchten tappen en het zelf in een papieren zakje doen. Je kunt er ook olie en azijn tappen in een gekocht of zelf meegenomen glazen flesje. Gaaf!


 













Vrijdag
Vandaag was left-over-day: ik heb bami gemaakt met wat prei, kool, spek en ei. Dat had ik allemaal nog in huis, dus daar hoefde ik geen extra boodschappen voor te doen.

Zaterdag
Vanavond komen er vrienden tapas bij me eten. Op het menu staan ondermeer: gevulde eieren, gehaktballetjes in tomatensaus, rauwe ham, manchego, salade. De meeste spullen daarvoor heb ik al in huis (of voor mijn deur groeien). Straks even met mijn canvas tas naar de markt, de bakker en de slijterij. De laatste loodjes!

Zondag
Gisteren was ik de halve middag bezig om overal uit te leggen dat ik geen plastic wilde. Al vinden ze je niet helemaal sporen, ze werken toch allemaal braaf mee. Maar je moet wel de hele tijd alert en standvastig zijn. Vandaag (vaderdag) had ik echt HELEMAAL geen zin meer! Had het spontane idee om haring te kopen voor mijn vader, maar ECHT geen zin meer om iets te zeggen over het plastic binnenlaagje van het papier waarin de haring verpakt werd. Had ook niets anders bij me. Ik heb het dus - heel slap - op het allerlaatste moment opgegeven... 

Maandag
Eerlijk gezegd ben ik blij dat de Zero Plastic Week voorbij is. Het is net zoiets als op een heel streng dieet gaan, daar word je op het laatst ook zo opstandig van. Je moet de hele tijd maar vooruit denken en alert blijven! Maar het was wel een openbaring om te zien hoe weinig afval ik overhield. Bijna alles wat ik had, kon in de compostbak. Ben zeker van plan om vaker plastic te weigeren als het niet nodig is. Niet zo spastisch als afgelopen week, er mag best af en toe wat plastic ‘doorglippen’. Maar ik vind het leuk om toch naar alternatieven te blijven zoeken.