dinsdag 16 augustus 2016

Tip voor bloggers met een dip

Toen ik voor de grap eens googelde op 'Firma Fluitekruid' en daarna op 'Afbeeldingen' (jawel, zulke dingen doe je dus als je vakantie hebt, en geen zin in iets productiefs) werd ik blij verrast door een bombardement aan afbeeldingen die ik de afgelopen jaren op mijn blog geplaatst heb. Een soort dagboek in foto's (maar dan kris-kras door elkaar, niet chronologisch) en al die beelden roepen herinneringen op aan bijzondere momenten. Ik werd er helemaal vrolijk van! (Misschien klink ik nu als een vreselijke dino, ik zit niet op Instagram en dat soort sites, daar heb je waarschijnlijk hetzelfde effect)

Op de een of andere manier vertellen al die foto's bij elkaar veel meer dan woorden. Grappig ook dat er foto's tussen staan waarvan je denkt: 'waar hadden die ook alweer mee te maken', en zo worden allerlei herinneringen weer bovengehaald... Oma kijkt er tevreden op terug.

Dus, een tip voor bloggers die niet op Instagram zitten, even opgevrolijkt willen worden, en terug willen kijken op wat ze allemaal hebben beleefd en gedaan (tenzij het hele deprimerende blogs zijn, natuurlijk): googel eens op je afbeeldingen!(Of deden jullie dat stiekem allang?)

Hoewel ik (nu nog 2 dagen) vakantie heb en dus tijd voor dit soort navelstaarderig gedoe, komt het nog steeds niet zo van ECHT bloggen. Ben nog een beetje aan het bijkomen van de Theater- & Musicalvakantie met verstandelijk gehandicapten. Weer enorm veel lol gehad, maar was gesloopt na afloop. Dus even bijgetankt op Terschelling...







... en nu nog een paar dagen heerlijk navelstaren. Zo, staan er meteen weer een paar mooie plaatjes bij. ;-) 


zaterdag 21 mei 2016

Decadent lunchpakket

Zoals velen probeer ik wat gezonder te eten, en laat me daarbij  veelvuldig  inspireren door artikelen, sites, blogs en boeken als 'De voedselzandloper' en 'Een pleidooi voor echt eten.' Eèn advies hoor je nogal vaak, en over dat advies wil ik het vandaag hebben. Het luidt:

'Ontbijt als een keizer, lunch als een koning en dineer als een bedelaar.'


Oftewel: een stevig ontbijt en een normale lunch geven je genoeg energie voor de hele dag, en 's avonds kan je beter een beetje gaan afbouwen, omdat je dan je voedsel niet goed meer verteert.

Hoewel het klinkt alsof het allemaal wel hout snijdt, vind ik het ongelofelijk lastig om deze raad op te volgen. Vooral dat 'ontbijten als een keizer'. Het lukt me om te beginnen al niet (behalve in het weekend dan, als meneer F. lekkere eitjes met spek en tomaat bakt) en wordt bovendien nogal vaak tegengesproken door de gezondheidsgoeroes.
Die komen de hele tijd maar aanzetten met havermout, bosbessen, groene smoothies, yoghurt, notenrepen, pap, crackers... Als dat dan je dagelijkse keizersmaal is, zegt dat toch wel bijzonder weinig goeds over het verdere culinaire verloop van je dag.

Zelf ontbijt ik liever karig, omdat mijn spijsvertering 's morgens nog op gang moet komen. Naar mijn avondeten, daarentegen, kijk ik de hele dag uit; ik heb een berenhonger als ik uit mijn werk kom! En mijn lunch...tja, dat was altijd een beetje het ondergeschoven kindje. Even gehaast een boterham wegwerken achter de computer.
Of nog erger: een vette snack, omdat ik mijn brood heel vaak vergeet vergat.

Sinds kort doe ik het anders. Mijn keizersmaal, dat vindt niet plaats in de ochtend, maar in de middag! Eigenlijk een hele goeie Oud-Hollandsche gewoonte; de boeren eten hun warme maaltijd hier nog steeds 's middags. Ook in de Mediterrane landen wordt vaak warm geluncht. En vergeet vooral niet de Aziatische landen, zoals bijvoorbeeld India, waar men de leuke stapelbakjes (tiffins) gebruikt waar ik al eerder over blogde.
 
 
Ook de Japanners maken doorgaans veel werk van hun lunch:


Nou hoef ik niet persé elke dag warm te lunchen (als is een warme lunch natuurlijk wel érg lekker), maar ik zorg er wel voor dat ik lekker en VEEL eten bij me heb. 's Morgens vul ik mijn lunchbakjes (of soms de avond ervoor al). In het onderste bakje stop ik een boterham met iets lekkers, bijvoorbeeld zalm, overjarige brokkelkaas met mosterd, plakjes ei, kip met mayo en komkommer, geitenkaas, tomaat met avocado, tonijn...
In de middelste gaat een soepje of een salade. En bovenin doe ik fruitsalade of yoghurt.

Uit het bovenste bakje eet ik al iets laat in de ochtend, dat is eigenlijk een soort verlengd ontbijt. Daarna volgt de lunch uit bakje twee en drie, waar ik nu echt de tijd voor neem, samen met collega's. Wij hebben afgesproken dat we elkaar bij de computer wegsleuren als iemand daar zijn brood opeet. Mijn collega's vinden het elke keer een fascinerend schouwspel om te zien wat er nou weer uit mijn bakjes komt!


Aan het eind van de middag heb ik meestal nog wel wat yoghurt, fruit of salade over om het 4 uurs-dipje mee te overbruggen. De avondmaaltijd is bij mij nog steeds niet echt karig, maar ik merk wel dat ik sneller vol zit, doordat ik over de hele dag verdeeld al kleine porties heb gegeten. Hoe lang ik deze fantastische gewoonte vol ga houden weet ik niet, maar voorlopig vind ik dat ik goed bezig ben.

Tenslotte nog wat lunch-inspiratie voor Minion-fans (kwam ik toevallig tegen toen ik aan het googelen was op Bento lunch):


 
Er bestaan zelfs Minion Tiffins! . Cool, hè?


donderdag 19 mei 2016

Normaal is het nieuwe Speciaal

Er waart een nieuw virus rond in blogland... De ene na de andere blogger heeft het gehad met alle perfecte plaatjes op social media. Vijftig Tinten Mirjam haakte met haar doe-maar-gewoon-foto's aan bij de challenge #100 real days, Valhalla hield een vurig pleidooi voor imperfectie, en ook Helena liet wat plaatjes van 'het echte leven' zien.
Nou wil ik natuurlijk ook niet achter blijven...

Om te beginnen neem ik 'leven alsof je op de camping' staat, zeer letterlijk. Ik loop nog net niet met een wc-rol onder mijn arm over straat. Wel verzamel ik gedurende de dag mijn afwas in een teiltje onder het aanrecht:


Mijn aanrecht ziet er dan overigens wel heel keurig uit. Vaak ga ik tevreden slapen, helemaal vergeten dat dat teiltje daar nog staat. Of ik denk er pas zo laat aan dat ik geen zin meer heb, dus vaak doe ik de afwas pas de volgende dag, als het ECHT niet meer lukt om er nog iets bovenop te leggen zonder dat het eraf flikkert.

Eens even denken, wat hou ik normaliter nog meer uit het zicht? O, ik weet het al: de vieze vaatdoekjes waar ik koffie, wijn en pindakaas mee van de vloer heb staan vegen, maar die nog even uit moeten hangen omdat anders de wasmand zo naar pantoffeldiertje gaat ruiken. Die wilde ik jullie in het kader van 'leve het het normale leven' toch zeker niet onthouden:



Jahaa, je moet er wat voor over hebben om hip te zijn in blogland...

Terwijl ik heel filosofisch een was sta te draaien


scan ik de badkamer af voor nog meer smoezelige kodakmomenten.
Aha: de leidingen die ik 'nog wel een keer zou verven', toen ik hier vorig jaar kwam wonen! Ik heb geleerd er strategisch omheen te kijken.



(Overigens zie je nu wel een klein stukje van mijn kekke badtas, zo ben ik dan ook wel weer)

Nou, vooruit, nog eentje dan: zó ziet mijn haar eruit als ik het net gewassen heb:


En dat was wel weer genoeg Imperfect Exhibitionisme voor vandaag.

O ja: over imperfectie gesproken, hier nog een heel leuk artikel over een hoogleraar van Princeton, die onlangs een CV van mislukkingen publiceerde. De meest recente 'mislukking' is dat deze publicatie meer publieke aandacht trok dan al zijn andere publicaties bij elkaar...

Zie je wel? Normaal is het nieuwe Speciaal!